Dagboek zondag 1 maart 2026

1-3-2026

Zondag op de voorjaarsbeurs – rust, gesprekken en echte aandacht

Zondagochtend begon zoals een beurszondag hoort te beginnen: vroeg.

Wekker, douche, koffers inpakken. Even strak organiseren, want later op de dag is daar geen tijd meer voor. Koffers beneden wegzetten, vaste prik aan het ontbijt. Koffie, een sapje erbij. Petra haar croissantjes – altijd hetzelfde, altijd goed. En ik? Een soort “coupe ravage” met van alles en nog wat door elkaar. Dat is inmiddels traditie.

Tegen 08.45 uur reden we weer richting de Expo hallen. Dag twee van de voorjaarsbeurs.

Bij aankomst in de stand voel je direct het verschil met zaterdag. Geen dozen meer, geen opbouwstress, geen laatste aanpassingen. Alles staat. Alles is gereed. Overzichtelijk, aangevuld, netjes. Dat geeft rust.

Zondag heeft zijn eigen ritme. Het stroomt langzamer vol. Geen piek om negen uur, maar geleidelijk meer bezoekers. Tegen 11.00 uur zijn de meeste liefhebbers binnen, maken hun ronde, blijven hier en daar hangen voor een gesprek. Het is minder hectisch dan zaterdag, maar minstens zo waardevol. Misschien zelfs waardevoller, omdat er tijd is.

Rond 12.30 uur zagen we tussen de bezoekers de tv-ploeg weer verschijnen. Ditmaal met Dennis en Chanou Veugelers. Een geweldig jong stel uit Limburg. Superkampioenen, bloedfanatiek, maar vooral ook twee warme mensen. En sinds kort trotse ouders van een dochter.

Ze kwamen bij onze stand en zoals dat gaat: de dames meteen met elkaar in gesprek over “de kleine”. Dennis en ik spraken ondertussen over diverse onderwerpen, waaronder uiteraard de duivensport. Petra en ik kregen opnieuw een microfoon en zender opgespeld. Tussen de klanten door werden vragen gesteld over onze verwachtingen of het seizoen kan beginnen in april of dat het later zal worden. Iedere klant of bezoeker krijgt de aandacht die hij verdient.

Al jaren, zolang ik mij kan herinneren, brengt André Rommers met zijn kleindochter onze eerste koffie op zondagochtend. Toch geweldig. Ieder jaar gaat de kleindochter met opa naar de duivenbeurs. Omdat het nog vroeg was toen Dré met de koffie aankwam, hadden we even de tijd om over zijn “Super 700” te praten: de beste jaarling van Nederland in 2025 met een ongelofelijk aantal kopprijzen.

Later die middag, toen Dennis weer bij de stand kwam, hebben we zelfs die topper van Dré nog besproken en natuurlijk ook “De Jan” van Team GPS, de beste jonge duif van Nederland. Over goede duiven praten kan op zondag op de beurs. Er is tijd genoeg voor, aangezien het aanmerkelijk minder druk is dan op de zaterdag.

Zondag is anders. Minder hectisch, maar persoonlijker. Waar zaterdag draait om tempo en aantallen, draait zondag om inhoud. Gesprekken die dieper gaan. Liefhebbers die nog even terugkomen om hun tas op te halen en toch nog een vraag stellen.

Voor ons voelde deze zondagochtend ontspannen maar waardevol. De stand draaide, de gesprekken waren inhoudelijk en de sfeer was prettig. Het opruimen en het gala met het groots feest op zondagavond verdienen hun eigen verhaal. Dat volgt.

 

Terug