Lees het dagboek van Gert Jan Beute

Dagboek vrijdag 19 juni 2020

19-6-2020

Goedendag vrienden en vriendinnen,

een mega drukke week gehad, ik moet eerlijk zeggen bijna geen tijd paar zeker geen puf om een dagboek te schrijven.

Maar men mist het toch, ik kreeg diverse maitjes met de vraag wanneer komt er weer èèn? Eigenlijk hebben ze gelijk, een dagboek is niet voor niets een dagboek.

Zo enorm veel bestellingen gereed moeten maken om te versturen maar ondertussen ook proberen de grote achterstand weg te werken. U had er misschien iets van vernomen, maar een pallet vol LTW klein en groot en colicontrol is al zoek vanaf begin April en de belgische post kan het gewoon niet terug vinden. Ze bedenken diverse smoesen, het beschadigd gevonden, het is nog niet gevonden, het is op de terug weg, maar drie weken later blijkt het wederom niet te vinden te zijn. In Nederland heb ik dat nog nooit gehad, maar in Belgie blijkt het gewoon te zijn. Liefhebbers aan de grens laten het in Nederland afleveren. De 2e  pallet die weg was, bleek in Duitsland te staan, die was gelukkig redelijk snel weer terug en is afgeverd aan de nederlandse kant van de grens en toen per auto een paar km over de grens naar Lataire gebracht. Dus gelukkig konden velen toen hun bestelling alsnog ontvangen.

Afgelopen zaterdag was voor ons een geweldige dag in meerdere opzichten, we hadden de kinderen op visite, de schoonouders van Nina en een nichtje, Man man wat was dat leuk maar ook moe-makend omdat de schoonouders en het nichtje alles wilden zien en meemaken. Nikkie werd zondag 9 jaar , en zo een kleine meid uit de stad weet niet veel van dieren in het wild en laat staan duivensport. Toen de eerste duiven konden komen stonden we met twee fluiten , vier busjes pinda,s en een aantal lokduiven al gereed. Ik vind het altijd spannend maar zo een kind weet niet wat te verwachten, en liep dus bij het ijsberen van mij in mijn schaduw mee. Om de vraag : Hoort dat zo met duiven dat je heen en weer loopt, moest ik eigenlijk ook wel lachen. De kinderen en schoonouders werden door Petra rustig aan de andere kant van de voliere neergezet. "Is het een stress sport" hoorde ik nog haha. Opeens om drie minuten over het uur kwam er een jaarling duivin aan, ze zat precies op de lijn  Blankenheim-Wilhelminaoord, ik had nog geen JAA gezegd of ze zat al op de antenne en in het hok, dus een lokduif was niet nodig( dat vond Nikkie erger dan de snelle duif, zij mocht ze namelijk loslaten) Ik had geen tijd om naar het hok te lopen want daar was uit exact de zelfde lijn de 2e al, die ook zonder enige treusel seconde binnen. De tweede was de jaarling die een week eerder de eerste was. De derde duif kwam niet, het was wel 10 minuten later toen we maar een Lokduif ( de 393 vader van die snelle jaarling) los lieten, Nikkie vond het doodeng maar deed het toch maar, een lokker moet eigenlijk naar het hok knallen, maar ging de lucht in, dus gelukkig niet nodig met de eerste twee)

Het duurde eeuwen voordat een derde duif kwam, de topper 18-77, maar toen ging het aan een rolletje, maar de derde duif kwam uit het westen, en de eerste twee puur uit de zuid oost lijn. Ze hadden allemaal een enorme drang om binnen te komen, niet vaak zo gezien, hoog aanzetten, vleugels bijeen en op de rood gemaakte kleppen vallen. 

ps het is nu 15.15 uur op vrijdag de 19e , ik ga beginnen met de duiven, ze moeten zo in de mand voor Chimay 339 km. We gaan nu niet samen met 10 los, die gaan naar arlon. Nu zal de hoop met duiven veel meer op een bult liggen, de spreiding is veel later. Waarom nu niet met 10? ik weet het niet, we horen het straks.

Door de drang van vorige week bij alle duiven denk ik dat ze te goed waren( ik zeg ook maar wat) en de dagfond is pas over drie weken. Dus ik ga ze nu voor het eerst ooit volgens mij NIET TONEN, ik pak ze zo uit het hok, nog nooit gedaan. Proberen ze rustig te houden, gistermiddag mochten de duivinnen nog even een kwartier buiten maar pas naar anderhalf uur kwamen ze weer in zicht, ze zijn te gek, dus op hoop van zegen, NIET TONEN HIER.

Terug